Pracuję z osobami, które często przez długi czas radzą sobie same. Funkcjonują, pracują, troszczą się o innych, podejmują kolejne wyzwania. Z zewnątrz wiele rzeczy może wyglądać dobrze, a jednak coraz więcej energii pochłania samo utrzymywanie codzienności.

To właśnie wtedy pojawiają się pytania, na które nie zawsze łatwo odpowiedzieć. Skąd bierze się napięcie? Dlaczego coraz trudniej odpocząć? Dlaczego pewne sytuacje wracają? Dlaczego ciało zaczyna domagać się uwagi?

Towarzyszę osobom, które chcą lepiej rozumieć siebie – swoje emocje, reakcje, relacje i doświadczenia zapisane również w ciele.

Jak pracuję

W pracy kieruję się empatią, uważnością i autentycznym zaciekawieniem drugim człowiekiem.

Nie szukam szybkich odpowiedzi ani gotowych recept. Interesuje mnie raczej wspólne przyglądanie się temu, co dzieje się pod powierzchnią codziennych wydarzeń.

Tworzę przestrzeń, w której można:

• zatrzymać się
• przyjrzeć własnym doświadczeniom
• zauważyć to, co dotąd było pomijane
• lepiej rozumieć swoje reakcje i potrzeby

Bliski jest mi moment, w którym kończy się wyłącznie „radzenie sobie”, a zaczyna bardziej świadomy kontakt ze sobą.

Pracuję w nurcie psychologii procesu, który pozwala patrzeć na człowieka całościowo – uwzględniając emocje, relacje, ciało, sny i doświadczenia, które dopiero próbują znaleźć swoje miejsce w świadomości.

W terapii korzystam między innymi z:

• pracy ze snami
• pracy z doświadczeniami płynącymi z ciała
• eksplorowania emocji i wewnętrznych konfliktów
• pracy z relacjami
• zauważania znaczenia synchroniczności i powtarzających się wzorców

Dlaczego ciało?

Jednym z powodów, dla których psychologia procesu jest mi tak bliska, jest sposób, w jaki patrzy na ciało.

W codziennym życiu często traktujemy symptom jak problem, który należy jak najszybciej usunąć. To naturalne. Kiedy coś boli, niepokoi albo utrudnia funkcjonowanie, chcemy odzyskać równowagę.

Z czasem zaczęło interesować mnie jednak inne pytanie.

Co jeśli oprócz medycznego znaczenia niektóre symptomy niosą również informację o tym, jak żyjemy? O tym, czego doświadczamy? O napięciach, konfliktach, przeciążeniu lub zmianach, które próbują zwrócić na siebie uwagę?

W psychologii procesu istnieje pojęcie śniącego ciała. Opisuje ono doświadczenie, w którym pewne tematy pojawiają się równocześnie na różnych poziomach naszego życia – w relacjach, snach, wydarzeniach, a czasem także w ciele.

Nie oznacza to, że ciało należy interpretować zamiast leczyć. Nie oznacza również, że każda dolegliwość ma psychologiczne źródło. Oznacza natomiast gotowość do zadawania pytań o znaczenie doświadczenia i do słuchania sygnałów, które pojawiają się czasem wcześniej, niż jesteśmy gotowi je nazwać.

Z czym pracuję

Wspieram osoby, które doświadczają:

• napięcia i przeciążenia
• trudności w relacjach
• poczucia zagubienia lub utraty kontaktu ze sobą
• trudności w przechodzeniu przez zmiany życiowe
• objawów z ciała i doświadczeń psychosomatycznych
• długotrwałego stresu

Bliska jest mi szczególnie praca z osobami, które przez długi czas niosły więcej, niż były w stanie bezkosztowo unieść i które coraz częściej odczuwają ten koszt również w ciele.

Moja droga

Moje zainteresowanie psychologią procesu zaczęło się od osobistego doświadczenia.

Sama przez pewien czas mierzyłam się z objawami płynącymi z ciała, w tym z doświadczeniem tężyczki. Był to okres, który skłonił mnie do zatrzymania się i przyjrzenia własnemu życiu z innej perspektywy. Dzięki psychologii procesu zaczęłam dostrzegać, jak wiele informacji o naszym życiu może być ukrytych w tym, co początkowo wydaje się wyłącznie problemem do rozwiązania.

To doświadczenie stało się jednym z impulsów do zmiany zawodowej drogi.

Dziś łączę doświadczenie zdobyte przez piętnaście lat pracy w korporacji z pracą psychoterapeutyczną. Dobrze znam realia środowiska korporacyjnego, tempo współczesnego życia i napięcia, z którymi mierzy się wiele osób funkcjonujących w takim świecie.

Ukończyłam ponad 700 godzin szkoleniowych w nurcie psychologii procesu. W 2025 roku zakończyłam I fazę szkolenia i pracuję jako psychoterapeutka w trakcie szkolenia, pod regularną superwizją.

Każdy człowiek ma swoją historię, własne tempo i własny sposób przechodzenia przez trudności.

Moim zadaniem nie jest wskazywanie drogi.

Ale jest nim towarzyszenie w jej odkrywaniu.

Jeśli czujesz, że chcesz przyjrzeć się sobie bliżej – zapraszam do kontaktu.